เมื่อเช้าอัพblog ด้วยความสุข แต่สุขไม่ได้นานก็แทบใจสลายเมื่อเข้าไปดูในบอร์ด

คิดถึงคนที่ไปงานด้วยความสุข รู้สึกดีมากกับงาน แต่ไม่คิดว่าคนที่ไปงานเดียวกัน เพียงแค่ยืนต่างกันนิดเดียวจะเจ็บตัว และเจ็บใจได้ขนาดนั้น

เพราะว่าไม่ได้ประสบเหตุดัวยตัวเอง(ทั้งๆที่อยู่ในเหตุการณ์)ก็ขออนุญาตquoteเรื่องของคนอื่นมาให้อ่านดู

........แต่ละคนโดนเบียดกันแทบตาย แทบจะยืนม่ายด้าย ด้วยตัวเองเลย เค้าเซไปทางไหน เราก้อเซไปทางนั้นเลยก้อว่าได้ เหมือนเล่นwave กันไม่มีผิด ตอนนั้นกลายเป้นคลื่นก้อว่าได้ คนที่ยืนอยู่ข้างเรามันก็จะเป็นลม หน้ามืดเลยอ่า เหมือนคนเปงหอบหายใจแบบน่ากลัวมาก แถมยังร้องไห้น้ำตาไหลเลยน่าสงสารมากกก เรากับคนข้างๆต้องคอยช่วยพยุงเขาไว้ไม่งั้นเขาเป็นลมล้มลงไปโดนเหยียบแบนแน่แน่เลย..........

.........เรารู้ตัวอีกที ก็เข้าไปติดอยู่ตรงกลางฝูงชนอันแออัด เป็นคลื่นโยกไปโยกมาอย่างน่ากลัว
รองเท้าที่คว้าไม่ทันก็หายไปไหนแล้วไม่รู้ เอาชีวิตรอดก่อน ทั้งโดนเบียดทั้งโดนเหยียบเท้า
น้องๆข้างหลังเริ่มล้มไปแล้ว พอๆกับที่คนข้างหลังก็เบียดกลับเข้ามาอย่างไม่ยอมลดละความพยายามเช่นกัน
วินาทีนั้น คนเหล่านั้นคงคิดเพียงว่า ถ้าเหยียบหน้าเอลฟ์ด้วยกันเพื่อขึ้นไปบนเวทีได้ ก็จะทำ
ถึงแม้ว่าเอลฟ์ด้วยกันที่โดนเหยียบ จะร้องโอดครวญอย่างทรมาน หรือตายไปต่อหน้าต่อตาก็คงจะไม่สนใจแล้ว
..........

.........คนที่อยู่หน้าๆอาจจะเห็นนะ เราก็เห็นแบบเต็มๆสองตาเลยอ่า ว่าซองมินสุดที่รักอ่ากำลังเอามือปาดน้ำตาอยู่ เหมือนน้ำตาคลอๆยังงัยก่อม่ายรู้ และจะมีตอนหนึ่งที่ฮีชอลหันหลัง เราเห็นตอนนั้นที่ฮีชอลหันหลังเหมือนเอามือไปปาดน้ำตายังงัยก้อไม่รู้ แล้วเรารู้มาตอนหลังว่า อีทึกก้อร้องไห้ น้ำตาคลออยู่เหมือนกัน พวกเอสเจเค้าสงสารพวกเราที่ยืนเบียดกันมากแล้วมีคนเปงลมต่อหน้าต่อตาพวกเค้า รู้ไหมพวกเราทำให้พวกเขาร้องไห้ แล้วเราก็เห็นเยซองทำหน้าไม่ดีเลย ตอนที่พวกเราเบียดกันเบียดกันมา ดันกันไปดันกันมา มันเป็นภาพที่น่าอนาถมากเลย อึนฮยอกก้อด้วยแต่พวกเขาก็ยังยิ้มและส่งมือมา บ๊าย บ๊าย พวกเรา............

.........จังหวะที่ข้างหลังล้มกองกันลงไป เจ๊ที่พูดอยู่ก็ชะงักนิ่งแล้วมอง
สายตาที่เจ๊มองเอลฟ์ที่เจ๊รัก มันทำให้เราอึ้ง ขาเราอ่อนหมดแรงจะยืนหยัดต่อไปเลย
มันเป็นสายตาที่มีทั้งความผิดหวัง เสียใจ และเป็นห่วงในคราวเดียวกัน ............

[Quoted from: suju-thailand.com/forum, moojin.exteen.com] 

เราอ่านblog อ่านกระทู้ ด้วยความหวังว่าจะมีคนโพสว่าสนุกอย่างนั้น เอสเจน่ารักอย่างนี้ หรือมีความสุขจังกับเรื่องเมื่อวาน แต่พอมาเจอแบบนี้ ความสุขที่เรามีมาตลอดหนึ่งคืนมันหายไปในตอนเช้าทันที่ที่เปิดบอร์ดอ่าน แล้วยิ่งพอเห็นรูปเป็นการยืนยันอีกว่า มันจริง ที่พวกเขาร้องไห้....ไม่ใช่เพราะดีใจ หรือซึ้งใจ แต่เพราะความกังวลในตัวพวกเรา ในสิ่งที่เราทำ มันยิ่งทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ

ใครที่เข้ามาช่วยดูรูปฮีนิมแล้วบอกเราซิว่า "สุดที่รัก" ของใครหลายๆคนกำลังยิ้ม หรือกำลังร้องไห้กันแน่?

มันไม่ใช่รอยยิ้มของคนที่กำลังมีความสุข แต่มันคือคนที่กำลังจะร้องไห้แต่พยายามฝืนยิ้ม

เพื่อให้พวกเราสบายใจ ทั้งที่เราทำให้เขาทุกข์ใจเหลือเกิน

มันสมควรแล้วหรือ?

เราเองเพิ่งจะมาสนใจวงนี้ได้ไม่นาน...ซัก 2-3 เดือนก่อนได้ถ้าว่ากันจริงๆ ทั้งๆที่ไม่ได้รักพวกเขามากมายเท่าไหร่ อาจจะน้อยกว่าหลายๆคนด้วยซ้ำ แต่พอเราได้รู้ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เราเสียใจมากนะ

เสียใจที่รู้ว่าทั้งๆที่เรารัก "คนคนเดียวกัน" แต่เราไม่เคย "รักกัน" เลย

เสียใจที่เห็นว่า นี่หรือคือการแสดงให้คนที่เรารักเห็นในความรักของเราที่มีต่อเขา

เอลฟ์ทั้งหลาย....คุณเรียกตัวเองว่าเอลฟ์ คุณบอกว่าคุณรักซูเปอร์จูเนียร์ แต่คุณทำให้เขาร้องไห้เพราะการแสดงความรักของคุณงั้นเหรอ 

การเหยียบกัน การเห็นแก่ตัว การไร้น้ำใจต่อเพื่อนร่วมอุดมการณ์....นี่เหรอคือสิ่งที่คุณเรียกว่าความรัก นี่คือสิ่งที่คุณแสดงให้ศิลปินที่คุณรักที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาหาพวกคุณ

ทั้งๆที่เอนทรี่แรกของเรา เราเขียนอย่างมีความสุขมาก รู้สึกประทับใจกับทุกๆอย่าง แต่พอได้ข่าวพวกนี้ ความสุขของเรามันหายไปหมดแล้ว.....เราจำไม่ได้แล้วว่าเราหัวเราะมากแค่ไหน ยิ้มมากแค่ไหนเมื่อเจอฮีชอล...คนที่เราอยากเจอมากที่สุด....เรารู้แต่ว่าวันนี้เราร้องไห้ไปแล้ว 3-4 ครั้ง ภาพของฮีชอลที่กำลังพยายามยิ้มทั้งๆที่น้ำตาคลอตามันตรึงอยู่หลังม่านตาเราแล้วตอนนี้ พร้อมๆกับคำพูดที่ว่า ฮีชอลอยากมาเมืองไทยแค่ไหน...ทุกครั้งที่สัมภาษณ์รายการอะไรก็ตาม ประเทศไทย ภาษาไทย เป็นประเทศแรกที่เอสเจจะพูดถึงเสมอ

พวกเขารักคนไทย รักเมืองไทยฃนาดนี้ แต่นี่คือสิ่งที่เราทำให้เขา....เราทำให้คนเราที่รอคอยการมาของเขา คนที่เราบอกว่ารักเขา.....นี่คือสิ่งที่คุณ "ต้อนรับ" คนที่คุณรัก?

คุณต้อนรับเขาด้วยการทำให้เขาเสียน้ำตา

แล้วคุณก็มาขอโทษ....บอกว่าคราวหน้าจะไม่ทำอีก สัญญาว่าคราวหน้าจะเรียบร้อย จะเป็นเอลฟ์ที่ดี

แต่ลงท้าย....คุณก็เป็นแบบเดิมทุกครั้ง!!! 

ตอนนี้เราแทบไม่อยากไปดูคอนเสิร์ตแล้ว.............เราไม่อยากให้เขามาเล่นคอนเสิร์ตแล้ว

บอกตรงๆว่าเรากลัว......

กลัวการกระทำที่สิ้นคิด ไร้สติของพวกเราเองจะทำให้เขาต้องเสียใจอย่างที่เคยเป็นมาเสมอ 

เราคงทนไม่ได้ ถ้าต้องเห็นพวกเขาเสียน้ำตาเพราะคนที่เรียกตัวเองว่า "เอลฟ์" 

คุณรักเขา แต่คุณไม่เคยรู้เลยว่าการเห็นคนที่ตัวเองรักต้องร้องไห้เพราะเรามันเจ็บแค่้ไหน

나....정말 미안하다...........

Article wrote by Deppdeppfan
www.heenimthailand.com
Do NOT Take Out!!!